Wyprawka ucznia szkoły muzycznej I stopnia

Wyprawka na wrzesień — bez paniki i bez nadmiaru

Pierwszy tydzień w szkole muzycznej I stopnia zaczyna się zwykle od listy, którą rodzic dostaje na zebraniu. Lista bywa długa, a znaczna jej część może poczekać. Poniżej podział na to, co jest potrzebne od pierwszej lekcji, i na to, co lepiej kupić dopiero po rozmowie z nauczycielem.

Kup przed pierwszą lekcją

• Zeszyt nutowy w pięciolinii, format A4, 12–16 pięciolinii na stronie. Mniejsze formaty i gęstsze liniatury są dla dziecka w wieku 6–7 lat po prostu za małe; dziecko pisze duże nuty i musi mieć na to miejsce.
• Zwykły zeszyt w kratkę na zapisy z kształcenia słuchu i rytmiki.
• Ołówek i gumka. Nie długopis — palcowanie i uwagi nauczyciela zmieniają się przez cały rok.
• Teczka lub sztywna koszulka na nuty. Luźne kartki z podręcznika w plecaku żyją średnio dwa tygodnie.

Podręcznik: poczekaj na nauczyciela

To najczęstszy zbędny wydatek września. Szkoły gry na fortepian, akordeon czy gitarę różnią się metodą, a nauczyciel zwykle prowadzi klasę według jednej, konkretnej. Kupiony wcześniej „dobry podręcznik" bardzo często ląduje w szafie. Jedyny bezpieczny zakup przed pierwszymi zajęciami to pozycja, którą szkoła wskazała na piśmie.

Wyjątkiem jest materiał ogólnorozwojowy — śpiewniki dziecięce i zbiory prostych piosenek. Te przydają się niezależnie od metody, bo są używane na rytmice, w domu i na pierwszych występach klasowych.

Metronom — który i kiedy

Metronom przyda się, ale zwykle nie we wrześniu, tylko koło listopada, gdy uczeń gra już całe frazy. Wtedy sprawdza się prosty metronom mechaniczny albo aplikacja. Rozbudowane urządzenia z podziałami i akcentami są przydatne dopiero w szkole II stopnia; dla pierwszoklasisty to jedynie dodatkowe guziki do klikania w trakcie ćwiczenia.

Czego NIE kupować od razu

• Instrumentu z najwyższej półki. Pierwszy rok jest testem motywacji. Do fortepianu wystarczy pianino cyfrowe z ważoną klawiaturą i 88 klawiszami — mniejsza klawiatura wymusi ponowny zakup w drugiej klasie.
• Kompletu podręczników na cały cykl. Część drugą kupuje się, gdy pierwsza jest skończona, a nie „przy okazji". Program potrafi się zmienić między klasami.
• Akcesoriów „na wyrost". Stojak na nuty, ławka regulowana, pokrowce — kupowane po pierwszym semestrze, gdy wiadomo, czego naprawdę brakuje.

Jeden zakup, który zawsze się zwraca

Zbiór piosenek do wspólnego śpiewania w domu. Dziecko, które w pierwszym roku wyłącznie ćwiczy, traci kontakt z tym, po co przyszło do szkoły muzycznej. Piętnaście minut grania czegoś prostego i znanego — z rodzicem śpiewającym obok — robi dla motywacji więcej niż dodatkowa etiuda.

Praktyczna rada na koniec: podpisz wszystko imieniem i nazwiskiem, łącznie z podręcznikiem. W klasie fortepianu w jednym roczniku bywa dziesięć identycznych egzemplarzy tej samej szkoły gry.